dinsdag 6 maart 2012

PAPA!


Wat hebben deze mannen gemeen?

Ieke noemt ze papa.

Op de fiets of in de supermarkt, ze wijst enthousiast naar langslopende mannen. Oud, dik, jong, donker, groot of klein, ze maakt geen onderscheid.

“PAPA!”

Nee, ze heeft geen vroegtijdige identiteitcrisis en nee, ik ben er ook zeker van wie haar vader is.

Haar papa is de basis van alle trends.

Dus iedere man met een grote zwarte bril: dat is net als papa.
Een petje op? Net als papa.

Ongemakkelijk blijft het, als ze enthousiast wijst en keihard “papa!” roept.
Een slinkse inspectie van de man in kwestie en mijn nét iets te duidelijke reactie: “ja liefje, dat is net zo’n bril/hoed/jas als papa heeft.”

Maar er blijven een flink aantal andere dingen die ze ziet, die ik niet zo snel kan herkennen.

Ik verheug me enorm op de driftbuien.

vrijdag 2 maart 2012

De Levensvreugd

Dingen die mij vandaag De Levensvreugd brachten

* Mijn fiets heeft een dikke maand fietsenrek bij het Utrecht CS overleefd. Dat is een vreugdedansje waardig.

* OVERAL krokussen! En sneeuwklokjes!

* Deze boodschap van stoepkrijt voor de deur van een studentenhuis.


(er stond nog een hartje onder gekrijt, maar die kreeg ik niet met de rest van de boodschap op de foto)(ja, ik weet het, ik kan niet richten/fotograferen. Sue me!)

* Een flyer, niet veel verderop.



* Facturen schrijven. Jawel. Altijd fijn om geld te krijgen voor je dingen die je graag doet.

* De bak narcissen die mijn moeder op onze tafel had neergezet.



* Het filter Walden van Instagram.

* De koppigheid van mijn dochter: ze moest en zou een staartje op haar hoofd.
(ik zou namelijk eens niets over mijn kind zeggen in een blog.. )

vrijdag 24 februari 2012

Rijbewijs


De foto was al jaren goed voor verraste lachsalvo’s bij collega's. Er werd twee keer gekeken (en nog een keer gecheckt of ik het écht wel was) als ik me ermee legitimeerde.

Ik was er trots op.

Een rond kopje, met egel piekhaar en zonder bril. Een meiske van 18. Intens blij dat ze het deze keer wel gehaald had.

Het ging me om de lach. De “ik heb het gehaald en wie doet me nu wat!” en de “nu kan ik de hele wereld aan en ik ga hem veroveren ook!” lach. Maar ook de lach van het naïeve meisje wat er vanuit gaat dat de mensen om haar heen te vertrouwen zijn.

Die periode is voorbij. Een nieuw rijbewijs moest worden gehaald, de tijd van jongvolwassene is over. Ik zou graag willen schrijven dat ik nu wijzer, meer gebalanceerd en toch nog even vrolijk in het leven sta, maar ik zit in midden in de meest woelige periode van mijn leven. Maar ouder ben ik in ieder geval geworden, dát is gelukt.

Ik kreeg het vodje niet mee terug. Maar de foto wel.

vrijdag 17 februari 2012

Project52 #3 - Tutu!

Het kinderdagverblijf doet aan carnaval. Gelukkig blijft de alcohol nog even achterwege bij die peuters, maar verkleden is een must.

Dan kan je natuurlijk je kind in een piratenpakje hijsen of elfenvleugels omdoen, maar dat wil ik niet. Ik wil een tutuutje!

Lang leve YouTube! Daar vond ik onder de geweldige zoektermen "tutu no sew" mijn derde Project52.

Men neme: een breed lint en een paar kleuren tule. Ik koos diepblauw, paars en turquoise. Het moet natuurlijk niet té zoet worden.

Je rolt de tule strak op en knipt repen van een kleine 10 cm. De repen knip je doormidden. En dan ben je al bijna klaar.
Really!























Je knoopt de repen om het lint en dan heb je een kick ass té schattig tutuutje.

Alleen het eindresultaat showen werd een dingetje. Want ik wilde natuurlijk Ieke in de tutu hijsen. Een eigenwijs kind is heel vaak erg leuk, maar niet als je haar als veredelde aankleedpop wilt gebruiken.
Mevrouw moest de tutu niet. Echt niet.

Gelukkig hebben we dan de enthousiaste leidsters van het kinderdagverblijf. Zij kregen Ieke namelijk wél in mijn maaksel.

Dus onderstaande foto's zijn met grote dank aan Linda en Inge!











maandag 13 februari 2012

Project52 #2

Voor project52 #2 ben ik nog steeds in de kledingsferen gebleven. Maar nu heb ik het helemaal zelf gemaakt!
Bij i-did Slowfashion heb ik een breipakket voor een rolsjaal gekocht.
Daar kreeg ik een workshop bij cadeau. En dat was fijn, want ik heb ooit gebreid, maar toen was ik 10. En zó goed is mijn geheugen niet.

Ik kreeg les van Najed, een hele enthousiaste lieve dame die mij alles bijbracht over het breien van de sjaal en trucjes voor andere breiprojecten. En ze vertelde me hoe zij bij i-did terecht is gekomen, over haar roots in Marokko en haar puberkinderen.

Een topmiddag.

Het breien was ik niet verleerd. Dat ik met dikke pennen en dubbele draad breide, scheelde ook. In 4 dagen had ik hem af. Perfect op tijd om me te beschermen voor de vrieskou!

woensdag 1 februari 2012

Ik presenteer u: Project52 #1

Er moet meer ondernomen worden! Gefröbeld, geknutseld, geef het een naam. Niki gaat aan de slag.

Het sluimerde al een tijdje. Maar door Kouw's Project52 ben ik helemaal enthousiast geworden en heb ik besloten me aan te sluiten bij haar beweging. (ja mevrouw Kouw, u heeft een beweging. Van 2 personen. Muha!)

Dus!

Iedere week een Project(je). Mag vanalles zijn, als er maar iets analoogs gedaan wordt. Niets niks digitaal.
De eerste hobbel heb ik al ondervonden. Ik ben nu aan het project bezig wat véél langer gaat duren dan een week. Maar goed. Dan komt er vast een fijne tussentijdse update.

Project 52 #1

Logpoes gooide deze toplink het twitteruniversum in "How to Bejewel Your Tights".
Zo'n knipoog naar de jaren 80 moest worden uitgeprobeerd!

Men neme: een fijne dikke panty, textiellijm en heel veel juweeltjes.


Ik heb me ingehouden en heb niet de hele panty volgeplakt.


Ik had er zelfs aan gedacht om er kartonnetje in te proppen, zodat ik mijn benen er ook nog in kan stoppen na mijn plakfestijn.
Een uurtje drogen (misschien iets te kort, want er is 1 hartje gesneuveld). En direct aan, want er was een surprisefeestje van Karlijn te vieren!

Het eindresultaat (dat was ik totaal vergeten te fotograferen, dus dat hebben we 's nachts nog even in de ruimte met het felste licht [de badkamer] gekiekt)

donderdag 15 december 2011

Creatief met zakjes

Wat doe je als je een middag over hebt en je totaal geen zin hebt om verantwoordelijk bezig te zijn (lees: het hele huis een t*ringzooi is)?
Dan ga je knutselen. En omdat het toch de tijd van het jaar is, meteen maar even knutselen met een doel.





Nu nog even wat stickers beschrijven en mijn nieuwjaarsgroet kan de deur uit.

Even een trotse moedertweet: check in t begin hoe nonchalant die linkerhand in de broekzak zit. Dat doet maar.



- Posted using Mobypicture.com

vrijdag 7 oktober 2011

Hieperdepiep!

We gingen poffertjes eten voor de verjaardag van Lief. Poffertjes in Leidsche Rijn. Want daar kon je met de auto tot bijna aan de deur rijden, en dat is wel handig als je meer dan hoogzwanger bent.
We grapten dat het wel heel leuk zou zijn als ons meisje vandaag geboren zou worden.

Twaalf uur later was ze geboren. Nét te laat voor Liefs verjaardag, maar toch het beste verjaardagscadeau wat ik hem ooit zal geven.
( “wat heb jij je vriend voor z’n verjaardag gegeven?” “een kind.” Ik bedoel maar.)

Nu is ze een dametje. Een blij ei, een kat uit de boom kijker, een liever lui dan moe meiske, een klimgeit met een eeuwige snotneus, een knuffelaar. En een pittige tante.

Hiep hiep voor Ieke!

donderdag 29 september 2011