De foto was al jaren goed voor verraste lachsalvo’s bij collega's. Er werd twee keer gekeken (en nog een keer gecheckt of ik het écht wel was) als ik me ermee legitimeerde.
Ik was er trots op.
Een rond kopje, met egel piekhaar en zonder bril. Een meiske van 18. Intens blij dat ze het deze keer wel gehaald had.
Het ging me om de lach. De “ik heb het gehaald en wie doet me nu wat!” en de “nu kan ik de hele wereld aan en ik ga hem veroveren ook!” lach. Maar ook de lach van het naïeve meisje wat er vanuit gaat dat de mensen om haar heen te vertrouwen zijn.
Die periode is voorbij. Een nieuw rijbewijs moest worden gehaald, de tijd van jongvolwassene is over. Ik zou graag willen schrijven dat ik nu wijzer, meer gebalanceerd en toch nog even vrolijk in het leven sta, maar ik zit in midden in de meest woelige periode van mijn leven. Maar ouder ben ik in ieder geval geworden, dát is gelukt.
Ik kreeg het vodje niet mee terug. Maar de foto wel.
6 reacties:
Aww @ egeltje! :-) Verder ziet u er overigens nog steeds precies zo uit, maar ik ben door mijn vroegere werk in een kapsalon heel erg gewend om mensen los van hun haar te zien. :-)
@Poelekie: really?? heb jij in een kapsalon gewerkt?? Jij bent serieus écht van alle markten thuis.
heel tof.
Mooi was die tjd hè, ik heb ook zo'n foto...
Zo leerde ik je kennen..:-) Terugkijken is mooi! ..Maar hopelijk wordt vooruit kijken nog mooier!
aah, nog net zo'n lief koppie nu hoor!
@ Sjoerd: heel mooi! Maar ben ook blij dat ik niet meer zo uber onzeker ben als toen ik 18 was..
@ Vanessa: ja he! Zó lang geleden al. Jeetje.
@Esther: *bloos* danku :)
Een reactie plaatsen